Prinsesverkleedkleren.

Al een tijd had ik in mijn hoofd dat ik van de grote stapel gordijnstalen verkleedkleren wilde maken, maar het bedenken is eigenlijk dan maken. Toch heb ik me maar tot een stel aangezet. De gouden stof bestond uit allemaal repen en daarom konden de broekpanden er niet helemaal uit en zit er een tussenstuk tussen. Zo ook bij het voorpand, maar door het sierstiksel van gouddraad zie je daar niets meer van. Dunne glanzende vitrage voor de mouwen en klaar. De sluiting aan de achterkant is met klittenband overigens. Ze is iig blij met haar prinses Jamina-pak.

De jongens hebben elk een cape gekregen, maar vond ik niet bijzonder genoeg voor een foto.

Buit stoffenspektakel Heerenveen.

En wat hadden we weer mooi weer vandaag, hoewel ik het om half 10 nog erg koud had. Na een rondje oriënteren had ik wel een idee wat ik voor mijn oudste dochter wilde hebben, maar nog helemaal geen idee wat voor de jongens. Pas bij de tweede ronde vond ik wat leuks. Ik wilde namelijk stoffen voor zomerjassen. Voor de middelste wordt het het ruitje links en de ruit eronder voor een broek. Mijn jongste krummel wilde iets met blauw (heeft met 3 jaar al een lievelingskleur!) en ook met sterren, want daar maakte ik van de week al een rok van. Binnenin komt het blauwe ruitje boven op. De groene ruit is voor een bloesje (oude stenzo voor 2 euro de meter :-D ). Het zijn wel een hoop ruitjes, maar wel leuke!

Voor mijn dochter kon ik niet kiezen tussen de roze of de blauwe paisley en heb ik ze dus maar allebei meegenomen zodat ze zelf kon kiezen. Het wordt de blauwe voor de jas, wat ik al hoopte. De andere wordt een jurk. De hele stapel voor 5 euro per meter terwijl ze op het web toch echt nog duurder zijn.

Voor mezelf een bruine katoenentricot en net als de witte kostte deze maar 1,95 p/m! Verder nog wat verstevinging en andere fournituren. Na de koffie een tweede ronde over de markt en kwart voor 2 was ik weer thuis.

Toch maar mooi geslaagd dacht ik zo. Inmiddels zijn de stofjes allemaal gelocked en zit de eerste helft in de wasmachine. Morgen de verjaardag van mijn man en daarna kan ik los. De patronen zijn al uitgeraderd gelukkig.

Het eerste lentesetje.

Geïnspireerd door een mede-Sanchoër had ik eindelijk een idee wat ik met deze stofjes, en dan vooral de tricot, wilde doen. De betreffende Ottobre kon ik overnemen van weer een andere Sanchoër. En enigszins tot mijn verbazing hoefde ik eigenlijk niets aan te passen, het wil nog wel eens te breed zijn. De siersteek aan de onderkant van het rokje wilde niet mooi over de verdikkingen gaan (mijn machine transporteert eigenlijk wel vaker slecht helaas) en dus heb ik het daar maar uitgehaald en versierd met een paar hotfix glitters. Dan ook meteen maar een paar op de tuniek. Madam is helemaal in haar sas met het stelletje en het moest vandaag dan ook persé aan. ;-)

Jongensbroeken uit de laatste knippie.

Toen ik de nieuwste knippie zag, was ik blij verrast broeken te zien die smal leken. En dat was gelukkig ook zo. Achteraf had ik bij de oudste bijna wel een maat groter kunnen nemen, nu moest ik er wel in rits in doen. De jongste eigenwijs wilde er perse ook een rits in. Vooruit dan maar. Ze zijn achter wel aan de lage kant, dat doe ik misschien anders de volgende keer. En wat ik zo handig vind aan deze broeken, door de omslag kunnen ze lekker lang mee. :-D (mits de knieën niet eerder open liggen)

Kraamcadeautjes!

Binnen onze familie- en vriendenkring hebben we een ware babyboom gehad. De volgende boom is alweer gemaakt, maar eerst maar eens aan de slag voor ronde 1.

Gelukkig 2 meisjes en kon ik naar hartelust weer eens heerlijk kleine, schattige jurkjes maken. Het was even puzzelen om alles uit de lapjes die ik in mijn hoofd had te krijgen, maar het is gelukt. Het linkse setje is al onderweg, want langs gaan zit er voorlopig gewoon niet in. Het rechtse gaan we binnenkort geven. Allebei maatje 74.

Ook zat er een jongetje bij. Ik had vantevoren al heel sterk het gevoel al wat het zou worden en dus ook al bedacht wat ik wilde maken, maar ik durfde het toch niet aan om al te beginnen. De ontvangers vonden het erg leuk en het wordt inmiddels al veel gedragen.

Niet helemaal slim om het al te geven en geen foto te maken, dus heb ik het even terug gevraagd om te fotograveren. Ze wonen naast ons dus geen probleem. Ook heeft ze even het shirtje meegeven die ze eronder doen. Ook dit vond ik heel leuk om te maken.